W Warszawie, w niecce Stadionu Dziesięciolecia, powstaje najgłośniejsza dziś inwestycja w Polsce - Stadion Narodowy. Do meczu inaugurującego Euro 2012 zostało coraz mniej czasu. Czy zdążymy?

Budowa stadionu rozpoczęła się we wrześniu 2008 roku, a jego otwarcie zaplanowano na rok 2011. Ale czy w trzy lata można zbudować tak ogromny obiekt? Sceptycy twierdzą, że nie. Mamy jednak przykłady z innych krajów, że jest to możliwe, i to na dodatek w krótszym czasie. Wystarczy zajrzeć za naszą zachodnią granicę, aby zobaczyć chyba najnowocześniejszy i najbardziej efektowny stadion na świecie - Allianz Arenę w Monachium. Powstał on w rekordowo krótkim czasie 2,5 roku, gdyż Niemcy także byli ograniczeni terminem rozpoczęcia mistrzostw świata w 2006 roku. Mimo, iż projekt monachijskiego obiektu jest znacznie bardziej skomplikowany niż warszawskiego, nie stanowiło to przeszkody w realizacji inwestycji w krótkim czasie.

Budowa Allianz Areny rozpoczęła się w 2002 roku w miejscu sławnego Stadionu Olimpijskiego, który był areną igrzysk olimpijskich w 1972 roku. Projekt stadionu powstał w pracowni szwajcarskiego architekta - Pierre'a de Meuron, który sam określa swoje dzieło jako "ogromne świecące światło". I rzeczywiście - rozmiary stadionu wzbudzają respekt: długość - 259m, szerokość - 227m, wysokość - 50m. Powierzchnia boiska, które wspólnie użytkują dwa bawarskie kluby: Bayern Monachium i TSV 1860 Monachium, wynosi 7 140 m2. Najbardziej charakterystyczną cechą Allianz Areny jest jednak jej fasada, która w niczym nie przypomina konwencjonalnej, szklano-betonowej koncepcji innych znanych obiektów sportowych. Powstała ona z prawie 3000 etyleno-tetrafluoroetylenowych poduszek wypełnionych suchym powietrzem. Pomimo tego, że folia jest bardzo cienka (0,2 mm), w żaden sposób nie rzutuje to na jej znakomite właściwości. Jest trudnopalna, odporna na warunki atmosferyczne i nie pochłania światła słonecznego. Poduszki tworzą owalną bryłę, która podczas meczów i innych organizowanych w obiekcie imprez świeci się w rożnych kolorach. Kiedy mecz rozgrywa Bayern Monachium, arena przybiera barwę czerwoną; podczas meczu TSV 1860 Monachium - niebieską. Gdy odbywają się spotkania innych drużyn, np. w ramach Ligi Mistrzów - fasada świeci białym światłem.

A co kryje się pod świecącym balonem? Konstrukcja oparta jest oczywiście na żelbetonowym szkielecie, ale jego wypełnienie oraz wszystkie obszary, gdzie istotną rolę odgrywa izolacja cieplna (np. szatnie, klatki schodowe) wykonano z betonu komórkowego. Na budowę Allianz Areny zużyto 27 000 m2 bloczków YTONG (głównie PP2/0,4 o grubości 36,5 cm). Powodów do wybrania tego właśnie materiału było wiele. Jednym z nich były znakomite właściwości izolacyjne bloczków YTONG. Ściany charakteryzują się bardzo dużą izolacyjnością termiczną i pozwalają zachować stałą temperaturę w pomieszczeniach. Duże znaczenie miała też najwyższa klasa niepalności - A1. Jest to szczególnie ważne podczas budowy obiektów użyteczności publicznej, w których standardy dotyczące prewencji przeciwpożarowej są podwyższone. YTONG, dzięki swojej porowatej strukturze, w mniejszym stopniu wchłania ciepło, natomiast podczas długotrwałego, jednostronnego ogrzewania temperatura ściany pozostaje stała, a mur nie pęka. Dzięki temu, w przypadku powstania pożaru w jednym pomieszczeniu, ogień i dym nie mogą przedostać się do innych części budynku. Co więcej, naturalne pochodzenie bloczków YTONG (wapno, piasek i woda) niweluje zagrożenie tworzenia się trujących gazów w czasie spalania.

Podczas budowy Allianz Areny decydującą rolę odgrywał krótki czas na realizację inwestycji. To również był argument przemawiający na korzyść bloczków YTONG. Duże bloczki można było łatwo układać, a dzięki ich niskiej wadze i bocznym uchwytom praca z nimi nie sprawiała żadnej trudności. Natomiast murowanie ściany na cienkiej spoinie zredukowało czas oczekiwania na wyschnięcie i dalsze prace mogły być wykonywane bez utraty cennego czasu.

Kolejna cecha bloczków YTONG - łatwość obróbki - okazała się szczególnie ważna przy budowie półokrągłych ścian, które zaplanowano w projektach 64 sklepów znajdujących się na terenie stadionu. Aby wybudować półokrągłe ściany, niezbędne było pocięcie każdego bloczka na trzy równe części, a następnie oszlifowanie każdej z nich w formę stożka, przy użyciu odpowiedniego szablonu. Tak przygotowane części składano później z powrotem w jedną całość. Wykonanie sklepów było na pewno skomplikowaną wykonawczo pracą, jednak bloczki YTONG można układać łatwo i precyzyjnie, co umożliwiło szybki postęp prac.

Oprócz tradycyjnych bloczków YTONG przy budowie Allianz Areny wykorzystano też bloczki YTONG MULTIPOR. Jest to odmiana bardzo lekkiego, autoklawizowanego betonu komórkowego, służącego do ocieplania murów. Razem z bloczkami YTONG tworzy on jednorodną materiałowo ścianę o właściwościach charakterystycznych dla budownictwa energooszczędnego i pasywnego. Na budowie w Monachium YTONG MULTIPOR zastosowano na drugim poziomie, nad którym znajduje się obszar ogrzewany. Działanie to podjęto w celu redukcji strat ciepła i zwiększenia właściwości izolacyjnych bloczków YTONG. YTONG MULTIPOR muruje się także na cienkiej spoinie, co zapewnia natychmiastową przyczepność i trwałość łączenia. Niewielka waga bloczków umożliwia ich stosowanie do ocieplania powierzchni poziomych od spodu oraz wygodną obróbkę ponad głową.

Wybudowanie Allianz Areny kosztowało 340 milionów euro, choć początkowy budżet wynosił 285,9 mln euro. Planowany koszt budowy polskiego Stadionu Narodowego to ok. 280 mln euro, ale z pewnością będzie on większy. Miejmy nadzieję, że nie wzrośnie aż do 340 milionów euro, a nasz stadion w niczym nie będzie ustępował temu monachijskiemu.